Podstawy: Czym jest poziom cukru we krwi?
Poziom cukru we krwi określa, ile glukozy (cukru) jest rozpuszczone w krwi. Glukoza jest jednym z najważniejszych dostawców energii dla organizmu. Powstaje w wyniku rozkładu węglowodanów z pożywienia na cząsteczki glukozy. Kiedy jesz węglowodany, poziom cukru we krwi automatycznie wzrasta. Poziom cukru we krwi nieustannie się zmienia i jest całkowicie normalne, że po jedzeniu wzrasta i jest nieco podwyższony. Problem pojawia się jednak, gdy poziom cukru we krwi rośnie zbyt gwałtownie, a następnie równie szybko spada.
Jak wpływają wahania poziomu cukru we krwi?
Gdy glukoza dostaje się do komórki, zostaje przekształcona w energię. Odpowiadają za to mikroskopijne organelle, czyli mitochondria. Dlatego nazywa się je również „elektrowniami komórek” . Nasze mitochondria funkcjonują jednak optymalnie tylko wtedy, gdy zapewniony jest stały dopływ glukozy. Kiedy jednak poziom cukru we krwi gwałtownie wzrasta, glukoza jest zbyt szybko transportowana do komórek i nasze mitochondria nie mogą już efektywnie wykonywać swojej pracy.
Podczas tak zwanego skoku glukozy do komórek trafia zatem więcej glukozy, niż nasze mitochondria są w stanie wykorzystać. Jeśli dzieje się tak regularnie, prowadzi to do szeregu negatywnych skutków, które u każdego człowieka mogą wyglądać inaczej. W krótkiej perspektywie mogą one obejmować napady wilczego głodu, problemy ze snem, ciągłe uczucie głodu i zmęczenie, a nawet migrenę. W dłuższej perspektywie mogą pojawić się problemy skórne, takie jak trądzik, choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2, a nawet zwiększone ryzyko zachorowania na raka.