Noszenie krótkich spodenek lub spódnic odsłania masywne nogi, skóra dotkniętej chorobą osoby jest napięta i bolesna, a już przy najmniejszym nacisku pojawiają się siniaki – diagnoza brzmi: lipodemia. Jest to choroba, w której dochodzi do widocznego zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej podskórnej. Kobiety żyjące z lipodemią są znacznie ograniczone w codziennym funkcjonowaniu. Czym dokładnie jest lipodemia, jak leczy się tę chorobę i czy można wpływać na lipodemię za pomocą diety? Odpowiadamy.
Czym jest lipodemia?
Lipodemia to przewlekła choroba, która z nielicznymi wyjątkami występuje wyłącznie u kobiet. W medycynie określa się ją mianem zaburzenia rozkładu tkanki tłuszczowej. Ponieważ zwiększenie ilości podskórnej tkanki tłuszczowej występuje na udach i podudziach, a także w okolicy bioder, rzadziej zaś na ramionach, choroba ta znana jest również jako choroba bryczesów. Nagromadzenie tkanki tłuszczowej jest zazwyczaj rozmieszczone symetrycznie i często towarzyszy mu wyraźne zatrzymywanie wody.
Przyczyny lipedemy
Mimo licznych badań przyczyny nadal nie zostały w pełni wyjaśnione. Naukowcy przypuszczają, że predyspozycje dziedziczne i zmiany hormonalne z dużym prawdopodobieństwem sprzyjają powstawaniu tych obrzęków i wpływają na ich rozwój. Jak dotąd nie ma lekarstwa na lipedemę, istnieją jedynie metody leczenia łagodzące objawy u pacjentek.
Objawy obrzęku tłuszczowego
Choroba zwana lipodemią rozwija się stopniowo, często w następstwie znacznego przyrostu masy ciała. Pojawia się wyraźna dysproporcja między górną a dolną częścią ciała. Lekarze mówią jednak o lipodemii dopiero wtedy, gdy oprócz widocznych zmian w wyglądzie ciała pojawiają się ból i inne dolegliwości (uczucie napięcia skóry, nadwrażliwość na dotyk, siniaki).
W miarę postępu choroby przyrost masy ciała w obrębie nóg jest zwykle tak znaczny, że pacjentki cierpią z powodu „odparzeń” po wewnętrznej stronie ud. W zaawansowanym stadium lipodemia może nawet powodować deformację nóg, a w konsekwencji chorobę zwyrodnieniową stawów. Dla wielu pacjentek zmieniony obraz własnego ciała stanowi obciążenie psychiczne.
